خانه آموزش چرا جلسه ها اکثرا خوب پیش نمی رود؟

چرا جلسه ها اکثرا خوب پیش نمی رود؟

چرا جلسه ها اکثرا خوب پیش نمی رود؟

 

آیا رئیس جلسه ناتوان از اداره جلسه است؟ آیا بیشتر وقت جلسه صرف بحث های ساده و شخصی می شود؟ آیا اعضای جلسه با روال تبادل نظر و مذاکره آشنا هستند و در موضوع جلسه صحبت می کنند ؟ مشکل کجاست، چه کسی مقصر است؟

 

اولین نکته که وجود دارد این است که: وقتی افراد می خواهند در قالب یک گروه و جمع فعالیت نمایند بایستی بر سر آنچه که می خواهند انجام دهند توافق داشته باشند. نکته دوم هم مربوط به نحوه انجام آن کار است که باید مورد توافق جمع باشد. بطور خلاصه آنان باید با یکدیگر همکاری کنند تا بتوانند تصمیم مشترک و منصفانه  بگیرند و مشترکا کارها را انجام دهند.

به عبارت روشن تر؛ در تمام کارهای شورایی، گروهی و جمعی سه قاعده کلی وجود دارد:

۱- خرد جمعی (تبادل نظر و گفتگو )

۲- تصمیم جمعی(رای گیری و تصویب )

۳- کارجمعی (تقسیم کار و وظایف ) که  برای هر کدام از این سه عنوان قواعد و راهکاری وجود دارد. این سه عنوان تشکیل دهنده مفهوم کلیدی مشارکت محسوب می گردند.

 

می شود گفت مشکل ما در عدم آشنایی کامل با این رویه ها است که به رویه های پارلمانی و قواعد کار پارلمان معرف هستند. تعریف مشارکت در بین ما تعریف کاملی ندارد و همین تفاوت باعث شده ما در کارهای جمعی و مشارکتی ناموفق باشیم.

برای مثال در مورد خرد جمعی که فلسفه اصلی تشکیل هر جلسه می باشد چگونه می شود فهمید که نظرات ارائه شده درست و منطقی است و می تواند مشکلات موجود را حل کند. برخی اوقات وقت جلسه صرف ” چه ” می شود و لازم است در مورد اصل مسئله توافق حاصل شود. اما برخی اوقات مسئله مشخص است، مشکل سر چگونگی انجام و راهکار مناسب است.

چطور می شود فهمید یک پیشنهاد درست است و به موضوع مورد بحث مربوط می باشد؟ شاید تصور کنید وقتی چند نفر دور هم جمع می شوند و جلسه ی تشکیل می دهند، عقل سلیم حکم می کند که آنها با رعایت احترام یکدیگر و بدون تلف کردن وقت به جمع بندی منطقی و مشخصی برسند. اما موضوع به این سادگی ها نیست چرا که همواره تضارب آرا و تضاد منافع وجود دارد و همین مسئله باعث می شود که یک جمع نتواند به سهولت به توافق برسد.

اصل عمل کردن به نظر اکثریت از همینجا نشات گرفته، چراکه خیلی بندرت امکان دارد تمام افراد یک جمع روی یک موضوع اتفاق نظر داشته باشند. هرکسی که وارد فعالیت های اجتماعی و گروهی شود، به زودی درخواهد یافت که برای پیشبرد کارها به نوعی کنترل رسمی و مشخص نیاز است.

 

با ذکر مثالی در مورد ورزش های خصوصا گروهی مثل فوتبال و والیبال و یا بازی شطرنج می شود این مفهوم را بهتر فهمید. تصور کنید دو تیم می خواهند با هم فوتبال بازی کنند. اما هیچکدام اطلاع درستی از مقررات مربوط به بازی ندارند‌ و داوری هم در کار نیست.  مشخص است که چنین بازی به چه سرانجامی خواهد رسید.

همین حالت در مورد فعالیت های اجتماعی و گروهی هم صادق است. اعضای گروه باید به مقررات و قواعد بازی دموکراسی آشنا باشند.  رئیس هم در این میان حکم داور را دارد و وظیفه اداره کردن جلسه را دارد.

 

واقعیت این است که در کشورهای پیشرفته و متمدن  این موضوع کاملا درک شده و تمام کسانی که وارد  فعالیت های اجتماعی و پارلمانی می شوند با این  قواعد آشنا هستند و مطابق قواعد مشخص همه کارها انجام می شود. در این کشورها این قواعد بصورت مدون وجود دارد و هرکدام از مجامع یکی از این کتابها را به عنوان مرجع خود انتخاب می کنند.

 

در ایران یکی از معتبرترین منابع این کتاب با نام قواعد کار پارلمان رابرت توسط آقای داود حسینی ترجمه شده و از سال ۱۳۹۰ در حال ترویج است.

بنده هم در محضر استاد حسینی با این قواعد آشنا شدم و سعی دارم آنها را به جامعه و مخاطبان شورایی و مجامع معرفی کنم.

 

برخی از این قواعد عبارتند از: قواعد ناظر بر تشکیل مجامع، رسمیت جلسه، حدنصاب، کسب صحن، کفایت مذاکره، رای گیری، انواع پیشنهاد، اصلاح پیشنهاد، رویه های انظباطی، کمیت مذاکره، اخطار دستور، نوشتن اساسنامه و آئین نامه ها و…

در یادداشت های بعدی به قواعد این  کار که به عرف پارلمان معرف است بیشتر خواهم پرداخت.

 

مقالات دیگر:

مشخصات یک پیام خوب انتخاباتی

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
  • رای را اخذ کنید

      رأی را اخذ کنید!   صرف ماه ها وقت برای اقناع شهروندان که شما بهترین نامزد هستی…
  • مشخصات یک پیام خوب انتخاباتی

    مشخصات یک پیام خوب انتخاباتی

    مشخصات یک پیام خوب انتخاباتی   معیارهای متعددی برای تهیه یک پیام مؤثر انتخاباتی وجود …
  • دوره یک روزه آموزش مهارتهای انتخاباتی

    دوره یک روزه آموزش مهارتهای انتخاباتی

    اطلاعیه فوری             به نام خداوند فتح و ظفر   “دوره یک روزه آموزش مها…
بارگذاری بیشتر در آموزش

2 دیدگاه ها

  1. مهندس حسن پور

    آذر ۲۳, ۱۳۹۶ در ۱۱:۳۱ ب.ظ

    سلام، اگر منظورتان از تشكيل جلسات شوراي شهر تهران است وبر اين عقيده هستيد كه خروجي هرجلسه با ارائه طرح ولايحه ي باشد ونهايتا منجر به مصوبه شود من با اين ايده مخالفم، چون در طول چهار دوره گذشته به هر آن چيزي كه شما فكر ميكنيد مصوبه داريم كه بلا اقدام و ، اجرايي نيستند. وبيشترين مصوبات را داريم كه كاملا بي خاصيت و فاقد دستورالعمل اجرايي دارند. كه اگر در اين زمينه وارد بحث شويم؟ ميطلبد كه با نام مصوبه ها وسال تصويب آن موضوع بحث را ادامه دهيم…
    اما اگر نظرتان بر اين باشد كه جلسات شورا تا كنون بلااثر بوده بايد وخروجي چنداني نداشته ، نياز است به طرح ها وبرنامه هاي اولويت دار شورا به پردازيم كه در دستور جلسات به آنها اشاره نميكنند.
    اگرچنانچه اولويت كار شورا در دور پنجم راجع به به ساماندهي ترافيك شهر تهران-آلودگي هوا- نوسازي بافت هاي فرسوده است. با هم متفق القول هستيم كه در اين مدت به موضوعات فوق ورود نكرده اند وتا كنون نتيجه مطلوبي در اين زمينه حاصل نشده است.

    پاسخ دادن

    • ابراهیم علی پور

      آذر ۲۴, ۱۳۹۶ در ۲:۱۶ ب.ظ

      جناب آقای مهندس حسن پور

      سلام علیکم؛ ممنونم که در مورد این یادداشت اظهار نظر فرمودید. در پاسخ به سوال شما در خصوص اینکه آیا منظور بنده جلسات شورای اسلامی شهر تهران و لزوم داشتن مصوبه است، عرض میکنم؛ این یادداشت بطور کلی مفهوم جلسه را مد نظر دارد. فارق از این که در چه سطحی و با چه منظوری تشکیل شده باشد.

      در یادداشت های بعدی به تفاوت جلسات شورای و جلسات کاری (سازمانی – انجمن ها – مجامع و…) خواهم پرداخت. آنچه اکنون مد نظر بنده است، بیان قواعد کلی حاکم بر یک جلسه می باشد. در این راستا به نحوه اداره کردن جلسه، نوشتن دستور جلسه، تدوین صورتجلسه، پیگیری مصوبات و… نیز خواهم پرداخت.

      همان طور که در یادداشت هم بیان شده، همه این موارد از یک قواعد پیشرفته پیروی می کنند که به قواعد کار پارلمان معرف است. ما سعی داریم این قواعد را در ایران ترویج کنیم تا کم کم نهادینه شود.

      پاسخ دادن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی کنید

نقدی بر شیوه انتخاب شهردار تهران

نقدی بر شیوه انتخاب شهردار تهران یکی از مهم ترین اختیارات و وظایف شوراهای اسلامی شهرها، ان…